Draaiorgel-maatschappij!

De muziekindustrie is een bende. En dat is niet in de laatste plaats de schuld van de muziekindustrie zélf. Artiesten hebben de hoop op muziekinkomsten allang opgegeven, en geven hun nieuwste composities gratis weg op internet. De beschermers van auteursrechten steken de inkomsten die er nog wél zijn in eigen zak, en de consument wil nauwelijks nog betalen
voor het nieuwe album van hun favoriete band.

En dan zijn de 'muziekkenners' verbolgen over rages als "fax-modem-melodieen", ook wel bekend als Dubstep.


Zodra er geen geld meer te halen is als liedjesschrijver, waarom dan nog de moeite doen? Melodiëen lenen van andere artiesten is iets van alle tijden, maar als zelfs Joss Stone zich vergrijpt aan 3 akkoorden die íedereen kent van 10 jaar geleden, zegt dat wel iets. Oordeel zelf.

Toch wordt er meer muziek geconsumeerd dan ooit tevoren. Alleen merk ik daar als platenboer verdomd weinig van. Er zijn mensen die binnenlopen, 4 track neuriëen, mij als 'popdokter' vragen om de titels en zonder enige schaamte vertellen dat ze die dan maar even van internet trekken. Dat zijn overigens dezelfde mensen die tevreden zeggen; "ik kom hier zéker nog eens terug", en na drie van deze bezoeken korting verwachten omdat ze nu toch wel een vaste klant zijn?! Maargoed, we blijven vriendelijk lachen, want de 'klant' is koning. Echter, om mijn oud-collega Koen te quoten; Het is hetzelfde als een fietsenwinkel binnenlopen, vragen welk merk het beste is, en dan de deur uitlopen en zeggen: "Mooi, dan ga ik er precies zó eentje jatten op de Dam morgen..."

Laat één ding duidelijk zijn. Als we zo om blijven gaan met het werk van onze muzikale helden, blijven hypes als Dubstep de kop opsteken. Dan is eind 2013 de volgende krantenkop niet ondenkbaar: "Draaiorgelmuziek domineert de hitlijsten". Want hoe je het ook wendt of keert: We luisteren er allemaal naar, maar betalen de muzikant zelden....

De allereerste...

Bloggen: Oldschool. Achterhaald. Doet niemand meer. En dus is het tijd voor mijn eerste blog. Althans, mijn eerste op een ander medium dan Hyves. Ohja, hyves... Oldschool. Achterhaald. Doet niemand meer. Op 10- tot 14-jarige "Beliebers" na dan. En pedofielen. 

Dat ik uitgerekend nú begin met bloggen, is dan ook geen toeval. Opvallen met een lipdub lukt je niet meer. In het oog springen als tuber (ook wel vlogger) gaat ook niet meer gebeuren. Voor dat laatste moet je minstens 3 armen hebben, een basgitaar kunnen bespelen met je linkertepel, of met je camera dingen te filmen die zelfs Tarantino beschouwd als "out of the box". Nee geloof me, een blog springt eruit in deze tijd. 

 Dagelijks een blog schrijven? Nee, zeker niet. Af en toe, als ik iets mee gemaakt denk te hebben waar ik ongelooflijk over kan opscheppen. Of overdrijven. Of liegen.  Of iets gehoopt had mee te maken. En soms ook geheel naar waarheid. Het is echter aan jou, mijn gewaardeerde lezer, om de leugens van de waarheid te scheiden. 

 Ik heb de optie "mogelijkheid tot reageren" aangezet, zodat je je over mijn teksten uit kunt laten. Spelfoutenfuckers; laat het.

-d en -dt zijn zéker mijn sterke punten niet. Ik zal ook vvst eenkeer het toestebnord verkeder rakne. Maar ik hoop wel dat ik af en toe een discussie op kan wekken. Want niets is leuker dan het losmaken van emoties door middel van woorden. Veel plezier met "the blogs to come", en tot op Hyv... Eehh Facebook!